Australie : Op avontuur met de Beagle

Hoe ben jij terechtgekomen op de Clipper Stad Amsterdam?
 
‘Vlak voor de kerstvakantie vorig jaar kwam er een vacature vrij voor een radio- en gidsverslaggever op de Beagle. Een vriendin had al twee maanden meegereisd en die had zulke fantastische verhalen, dat ik meteen heb gereageerd.

Drie dagen later had ik een sollicitatiegesprek en op kerstavond werd ik door de hoofdredacteur gebeld: ik mocht mee, ik was helemaal door het dolle!

Begin maart reisde ik naar Perth, Australië. Vanaf daar vloog ik naar het Afrikaanse eiland Mauritius om op 7 april aan boord van de Clipper Stad Amsterdam te gaan.’
 

Hoe zag een dag op de boot eruit?
 
‘De dag begon rond een uur of acht. Opstaan ging de ene keer makkelijker dan de andere, vanwege de hoge golven. We ontbeten met het door de scheepskok gebakken brood, waarna ik vaak begon met het monteren van items. Als de zee wild was, kon ik absoluut niet werken. Ik werd dan echt gek van het turen naar mijn beeldscherm omdat alles bewoog. De rest van de dag wisselden we werken af met smoko’s (smoke and koffie): met z’n allen op het achterdek om koffie te drinken met een koekje.

Na het diner kregen we iedere dag een presentatie van de kapitein: hoe staat de wind, waar zijn we morgen om deze tijd, krijgen we storm? Daarna volgde vaak een lezing van een aanwezige wetenschapper. In ons geval was dat Wubbo Ockels, de astronaut van weleer en Herman Ridderinkhof van het Koninklijk Nederlands Instituut voor Zeeonderzoek.’

Kon je wel goed radio maken vanaf het water?

‘Radio maken met hoge golven vanaf zee ging prima. Al kon ik soms niets naar Hilversum sturen, omdat er lange tijd geen internetverbinding was. Geduld is dus een schone zaak op zee. 

Voor mij waren al drie andere radioverslaggevers aan boord geweest, maar er waren nog genoeg onderwerpen. Zo was er heel even een kakkerlak aan boord (een ongehoord iets op een passagiersboot), voeren we door een gebied waar monstergolven voorkwamen (gelukkig zijn we er geen tegengekomen) en hebben we een reportage gemaakt over wat er met het vuilnis aan boord wordt gedaan.

De bemanning was inmiddels wel gewend aan alle media-aandacht, dus die werkten allemaal heel goed mee.’

Je startte je reis in Australië, wat vond je van dat land?
 
‘Australië was heerlijk, daar ga ik graag nog een keer naar toe. Het is er heel ontspannen en de mensen zijn heel aardig en easy-going. Althans, in West-Australië waar ik was. Het landschap is heel droog en onherbergzaam, maar prachtig.’ 

In West-Australië heb je de Hollandse Aboriginals ontmoet. Hoe was dat?
 
‘Of ze echt Hollands zijn moet DNA-onderzoek nog uitwijzen, maar het was natuurlijk heel bijzonder om die mensen, die zo totaal anders leven dan ikzelf, te ontmoeten. Aboriginals zijn alleen maar met hun afkomst en cultureel erfgoed bezig. Persoonlijk weet ik de naam van mijn overgrootmoeder niet eens, maar zij leken nergens anders mee bezig te zijn.

Ik ben bij ook bij een andere Aboriginalgemeenschap op bezoek geweest. De mensen daar hadden het gortdroge gebied in de jaren tachtig geconfisqueerd. Zij verkozen een leven in the middle of nowhere op hun eigen land, boven een woning die van alle gemakken is voorzien in een dorp of stad.’

Na Australië ging de reis naar Kaapstad in Zuid-Afrika, het eindpunt van de Beagle. Was daar nog veel van de Nederlandse invloed te dien?
 
‘De reis ging via Mauritius, een eiland in de Indische Oceaan, ten oosten van Madagaskar. Op 25 april kwam ik in Kaapstad aan. Hier zie je niet zo heel veel Afrikaans terug, alles gaat daar voornamelijk in het Engels. Op het platteland praat iedereen Afrikaans, dus daar is de Nederlandse invloed wat meer voelbaar. Voor een item over het WK kon ik in gewoon in het Nederlands met Zuid-Afrikanen praten.’

Wat is het meest bizarre wat je tijdens de reis hebt meegemaakt?
 
‘Ik vond het behoorlijk bizar om te merken dat er Aboriginals in Australië rondlopen die enorm trots zijn op het feit dat ze Nederlander zijn. Daarnaast zat er een dag een muis in de koffer van collega Fleur, wat vreselijk was. Voor de rest heb ik heel bijzondere dingen meegemaakt, maar niet zulke hele bizarre.’ 

Verder hadden veel opvarenden, net als Darwin, last van zeeziekte. Daar heb ik gelukkig geen moment last van gehad.’

Als je ooit nog eens met een boot als de Clipper Stad Amsterdam mag meevaren, waar zou je dan naartoe willen?
 
‘Als ik maar de zee op kan, vind ik het prima. Het is echt heerlijk om dagen achter elkaar alleen maar zee te zien. Eén van de mooiste manieren denkbaar om je even van de rest van de wereld af te sluiten.’